من
خالی از عاطفه و خشم
خالی از خویشی و غربت
گیج و مبهوت بین بودن و نبودن
هیچ خوب نیست
خالی از عاطفه و خشم بودن
دوست نداشتم این طوری بخواد پیش بره
حس باختن دارم
ایمان ندارم
اما سو سو امیدی هنوز درون ته مانده ی ظلمت کده ای که ساختم
چشمک میزنه .
به امید روزی که هیچ کس بی ایمان نشه .
برچسب:
نویسنده: حسین ایمانی